Concertpraktijk

Esther Putter’s stem kenmerkt zich door het warme, lyrische timbre, met een hang naar de dramatische coloratuurstem. Door de omvang en de karakteristieke, warme kleur van haar stem kan ze een zeer divers repertoire zingen, uiteenlopend van dramatische en lyrische sopraanpartijen tot de lichtere sopraanpartijen, waarin ook de coloraturen niet hoeven worden geschuwd.

Oratorium

Door de rijke Nederlandse koorcultuur, geworteld in de kerkelijke traditie spreekt het voor zich dat Esther met grote regelmaat te horen is in oratorium. Hoogtepunten uit het oratoriumrepertoire zijn wat haar betreft de werken van Händel (Messiah, Belshazzar, Jephta, Ode for St. Cecilia’s Day) of Honeggers Le roi David.

Ook de bekende Bachpassionen, -missen en vele -cantates mochten al rekenen op een gloedvolle vertolking (zie repertoirelijst).

Daarnaast komen werken van Mozart en Haydn (Die Schöpfung) geregeld voorbij in haar concertpraktijk.

Opera en muziektheater

In het opera-repertoire en in het muziektheater komen de veelkleurigheid van haar stem en de dramatiek in de voordracht het beste tot hun recht. Acteerwerk en zingen ondersteunen elkaar wederzijds, dus het is niet verwonderlijk dat zingen in opera’s een artistieke diepe wens is, die gelukkig ook steeds frequenter in vervulling gaat, zoals recentelijk in de rol van Elvira (Bellini, Puritani).

In de samenwerking met bariton Mitchell Sandler, pianiste Caecilia Boschman en Gerard Legeland brengt ze inmiddels voor het tweede seizoen een interactief operaprogramma voor het theater.

Rollen: Elivira (Bellini, Puritani), Kostanze (Mozart, Entführung), Ilia (Mozart, Idomeneo), Rodolfo (Scarlatti, La Principessa fedele), Dido, Belinda (Purcell, Dido and Aeneas), Fragoletta (Offenbach, Les Brigands: in juni van dit jaar in het theater).

Esther zoekt daarnaast graag het experiment in vernieuwend muziektheater. Zo maakte zij, in samenwerking met regisseur Maarten Vonk, de voorstelling The Quest for the holy note. Belangrijk element in deze voorstelling is de zoektocht naar de grenzen van het fysiek haalbare in combinatie met verantwoord zingen. Het spreekt voor zich dat dit resulteert in een zeer sportieve vorm van muziektheater, waarin de fysieke omstandigheden (ondersteboven van de trap af, nahijgen van het harde lopen) zo extreem worden dat ze bij wijze van spreken een extra tegenspeler vormen.